İyilik neydi? İyi olmak kime göreydi ve istemeden yapılan iyilikler iyilik miydi? Yoksa yapan kişinin kendi vicdanını tatmin etmesi miydi? Bir kişinin istemediği ama bizim yardım olduğunu düşündüğümüz şeyi yapmak ona bir iyilik sayılır mıydı? Birini intiharın eşiğinden kurtarmak ne kadar iyilikti? Ne kadar doğruydu? O kişinin beklemediği iyiliği görmesi mümkün müydü? Fedakarlık gerçek miydi? Fedakarlık insani miydi, ruhani mi? Neyin izin verdiği kadar fedakar olabilirdik? Kimlere yaptığın iyilikler fedakarlık sayılabilirdi? Ve insan neden ve ne zaman kendine iyilik etmeye başlardı? Ne zamana kadar yapabilirdi? Acı çeken ruhları sonsuz sessizliğe ve karanlığa gömmek doğru bir iyilik yöntemi sayılır mıydı? Bu soruları cevaplasam, soruyken oldukları kadar değerli kalırlar mıydı?
