cr.https://www.google.com/
จะเป็นไปได้มั๊ยน่ะที่โลกนี้จะปราศจากสารเสพติด?...เป็นคำถามที่ผุดขึ้นมาในหัวขณะคิดทบทวนเรื่องราวต่างๆของผู้ป่วยที่ได้พบเจอ ต้องบอกก่อนว่าตอนนี้นี่กำลังฝึกงานอยู่ค่ะที่โรงพยาบาลจิตเวชแห่งหนึ่ง ตอนนี้ก็ฝึกมาเป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้ว พบว่าผู้ป่วยที่มารักษาตัวและAdmitอยู่ที่นี่เกือบ 80% สาเหตุมาจากการใช้สารเสพติดทั้งสิ้น และไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้เพราะมีหลายๆคนที่เข้ามารักษาตัวแล้วก็กลับมาใช้สารเสพติดอีกเป็น10-20ครั้งก็ไม่สามารถเลิกได้ นี่จึงเกิดคำถามขึ้นในใจว่าเพราะอะไรกันแน่ หลังจากที่หาเหตุผลมาเรื่อยๆก็ยังไม่ได้คำตอบที่แน่ชัด รู้เพียงแค่ว่าบางคนก็เป็นเพราะสังคม บางคนก็มีสาเหตุมาจากสภาพแวดล้อม หรือบางคนใช้สารเสพติดเพื่อคลายเครียด ซึ่งมันหลากหลายเหตุผลมาก หลายๆครั้งที่ถามผู้ป่วยว่าจะกลับไปใช้อีกมั๊ย ทุกคนก็จะตอบกลับมาว่าจะไม่กลับไปใช้อีก แต่นั่นก็ไม่อาจยืนยันได้ว่าเขาจะกลับไปใช้มันอีกมั๊ย มีคำพูดติดตลกจากผู้ป่วยคนหนึ่งบอกว่า "พวกนี้อ่ะพอออกจากรพ.ไปแล้วไม่ใช้หรอกสารเสพติด แต่จะเป็นผู้ขายเอง" นั่นก็แสดงให้เห็นว่าไม่ว่าอย่างไรเขาก็ยังคงวนเวียนกับเรื่องสารเสพติดอยู่ดี ครั้งหนึ่งเคยได้พูดคุยกับญาติของผู้ป่วยที่กลับบ้านไปแล้วและถามว่าผู้ป่วยเป็นอย่างไรบ้าง คำตอบที่ได้กลับมาคือผู้ป่วยกลับไปใช้ยาเสพติดซ้ำแม้เพิ่งออกจากรพ.ไปได้เพียงไม่กี่สัปดาห์ นี่จึงถามต่อว่าญาติสามารถห้ามเขาได้มั๊ยค่ะ คำตอบที่ได้กลับมาคือไม่ได้ เนื่องด้วยชุมชนที่อยู่อาศัยเป็นแหล่งยาเสพติดทั้งสิ้น เคยไปแจ้งตำรวจแล้วแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เมื่อนี่ได้ยินเช่นนี้ก็ทำให้รู้สึกเศร้าใจเป็นอย่างมาก เพียงเพราะยาเม็ดเล็กๆเหล่านี้กลับทำให้อนาคตของชาติหรือคนดีๆกลับกลายมาเป็นคนที่สร้างปัญหามากมาย ซึ่งบางคนก็ทำร้ายพ่อแม่ ทำร้ายลูก ขโมยเงิน ลักทรัพย์เพียงเพื่อนำเงินไปซื้อยามาเสพ การทำงานตรงนี้ทำให้นี่ได้เห็นหลายมุมมองของสังคมมากยิ่งขึ้นเพราะบางครั้งคนเราก็เลือกเกิดไม่ได้ ในอดีตเขาอาจเคยพบเจอกับปัญหามากจึงส่งผลให้เขาเป็นแบบนี้ในปัจจุบันก็เป็นได้ หากมองกลับกันเราโทษที่เขาเป็นแบบนี้ไม่ได้หรอกนะคะ แต่ใครคือคนผิดที่แท้จริงกันล่ะ?
เพื่อนๆคิดว่าไงกันบ้างค่ะ หากโลกนี้ไร้ยาเสพติดโลกเราน่าอยู่ขึ้นมั๊ยค่ะ..;)
