တိမ္နဲ႔က်စ္တ့ဲႀကိဳးဟာ ကံတရားရဲ႕ဓားရုိးမွာ တြယ္ၿငိ ပါးမို႔မို႔ေပၚက ပါးကြက္မွာမိုးမိတ့ဲအေၾကာင္း အရုိးထိရႊဲစိုသြားတ့ဲေဝဒနာက အသံျမည္တယ္။အၿမဲလိုလိုပါပဲ တရားစီရင္ဖို႕တာစူတတ္သူ ငါ့ရဲ႕ကဗ်ာ့ရြာသူႏႈတ္ခမ္းေလး တစ္သံသရာလုံးတင္တ့ဲ ဝဋ္ေၾကြးကိုေပးဖို႔ ငါ ဘယ္ေဗဒင္မွ ေမးမွာမဟုတ္ပါဘူး။
အခုကစလို႔ ငါ့ကိုယ္ငါ ကြဲအက္ခမ္းေျခာက္ မိုးဦး ေလဦးမွာ လြင့္ျပယ္ရင္းေပ်ာက္ဖို႔အျပာေရာင္ႀကိဳးေတြၿဖတ္ေတာက္လိုက္ပါျပီ။ပန္းေတြနဲ႔ ညွိဖို႔ ႀကိဳးစားရင္း မိုးလင္းသြားခ့ဲတ့ဲ ရာသီ အိပ္မက္ကို ႀကိဳးနဲ႔ခ်ည္ၿပီး ရင္ခုန္သံကိုေတာ့ ပိုႀကိဳးနဲ႔ သီလိုက္တယ္။
author:
photo:google image
