İlişkilerde ya da ilişki denemelerinde işler yolunda gitmeyince kısa süre de olsa akıl sağlığı kaybolabiliyor. O nedenle bir ilişkinin karşılıklı risk olduğunu iyi anlamak gerekir. Bir arkadaşınız "Loto oynuyorum, tutmuyor. Giden paraya çok üzülüyorum." derse ona muhtemelen "e oynama o zaman" dersiniz. Çünkü işin doğasının böyle olduğunun özümsemişsinizdir. İlişkiler de böyledir. Sadece bir taraf kaybedilen parayı daha az umursar ve bu diğer tarafı genelde hırslandırır. İyi gitmeyen işler için iki taraftan da aynı tepkilerin ortaya çıkması beklenir. Oysaki aynı tepkiler ortaya çıkacak olsa muhtemelen işler kötüleşmezdi.
Bir de ne ile karşı karşıya olduğunu bilmeden kendini ilişki içine sokan insanlar vardır. Karşısındaki insan bir şekilde ona çok matah görünür. Çoğu insan yakından bakınca o kadar matah değildir. O yüzden bir süre sonra işler ters gider. Bir rock yıldızı ya da nobel ödüllü bilim insanı da bir süre sonra sizin için x ve y isimli insanlara dönüşecektir. O nedenle yakından bakabildiğin insanı sevebilmek çok daha değerlidir, çok daha kalıcıdır. Çünkü istesek de istemesek de hepimiz yürüyen reklam panolarıyız. En samimi olanımız bile toplum kurallarından nasibini alıp tam olarak olmadığı bir şeyi sunma ihtiyacı hisseder. Panoya bakıp karar verirsek büyük olasılıkla yanılırız.
Artık o heyecanı hissetmiyorum. Merak duygusunu kaybetmemeliydik.... Merak bir duygu mu ondan da emin değilim. İçeriğin yazarı olarak emin olmam gerekirdi. Beklenti bu yöndedir. En azından araştırıp teyit etmem gerekir. Yine de yapmıyorum ve merak bir duygu mu bilmeden kullanıyorum. Diyeceğim o ki; yazdığım onlarca şeyi sevseniz de tek içerikle benden uzaklaşabilirsiniz. Bir anda kafanızda kurduğunuz kadar matah olmadığımı düşünebilirsiniz.
Hadi hesabın arkasındaki insanla tanışalım. Doctor Bishop isminin hissettirdiğini sağlayabiliyor mu? Yoksa burada bilimsel içerikler paylaşan ama 7 senede lisans bitirmeye çalışan biri mi?
Yedi senede okul bitiremeyip bilimsel yazılar paylaşan, kitap okumadan toplumsal eleştiriler yazan, bundan sonra diye başlayan cümlelerini hayatına uygulayamayan Doctor Bishop'ı seviyorsanız, o zaman seviliyorum diyebilirim. Bunların farkında olmadan beni sevdiğinizi söylerseniz fikrinizin değişme olasılığı çok daha yüksektir. Dolayısıyla seviliyorum diyemem. Desem de muhtemelen üzülürüm. Maalesef her hissettiğimiz düşündüğümüz kadar gerçek değildir.
Duygularımızı, kaybolduğumuz bir okyanusa benzetelim. Bu durumda beynimizi atlas kabul etmemiz mümkün mü?
Fizyonomiye inananlara, hamburgerini bitiremeyenlere ve en yalnızlara selamlar...
