yılmaz özdil'in de memleketidir. hatta hürriyet gazetesinde yazdığı sıralarda izmir başlıklı bir yazısını oldukça beğenmiştim. o yazıda sadece izmirlilerin veya izmirde bir dönem yaşamış insanların anlayabileceği kısımlar var:
gevrek deriz biz, çekirdeğe çiğdem. kumru da kuş değildir bizim için, yengeni yeriz. uzatmayız gidiyom geliyom deriz.izmir kızları askılı giyerler, şortla gezerler, öküz gibi bakarsan bi çakar bi de duvardan yersin.kemeraltı çarşısında kaybederler ama alışverişe devam ederler. çıkışta kemeraltı karakolundan alırlar çocukları. ağlayıp zırlamak şöyle dursun, polis abilerinin ısmarladığı dondurmayı bitirmedikleri için ayrılmak istemezler karakoldan.hıdırellez falan gibi mazeretler uydurur sabaha kadar sokakta içer izmir insanı. kişi başı 60-80 tane midye dolma yerler, sabah karşı da taptaze boyoza dalarlar.özetle candır izmir, türkiyenin en güzel şehridir.